Eliane 2: Gediskwalificeerd?

img_4122

vervolg op: Eliane 1: “Je raadt het nooit!!”

“We zijn zwanger”, de woorden van moeder Diana galmen nog door mijn hoofd. Ik probeer op een rijtje te zetten wat dit allemaal betekent. Voor zover ik weet is er al een tijd geen ruzie meer geweest tussen Eliane en haar moeder. Eliane heeft veel cursussen gedaan om te leren beter voor zichzelf op te komen. Maar het afgelopen jaar heeft ook veel hobbels met zich mee gebracht.

Vorig jaar zat Eliane in haar laatste jaar van praktijkonderwijs. In dat jaar is ze met drie stages gestart waar ze vroegtijdig mee moest stoppen. De eerste stage is gestopt omdat ze tijdens haar werk geregeld werd opgewacht door een jongen, wat problemen opleverde. Bij haar tweede stage kon ze het niet laten een pakje nep-nagels mee te nemen zonder te betalen. En ook aan haar derde stage komt een einde als Eliane op een dag geen sigaretten heeft en uit het kastje van de bedrijfsleider een pakje pakt, zonder dit te vragen. De school vond haar gedrag onacceptabel en ook op school was ze niet meer welkom. Het beeld wat de school van haar schetste kwam niet overeen met hoe ik Eliane zag. School sprak over een volledig ontaard meisje met behoorlijk opstandig gedrag en met één been in de criminaliteit en ouders die haar alle benodigde zorg onthielden, terwijl ik een kwetsbaar meisje voor me zag dat het moeilijk vond om vragen te stellen en bang was om anderen teleur te stellen, waardoor ze zich vaak in de nesten werkte met allerlei leugentjes. En ouders die, naar hun eigen vermogen, hun uiterste best deden hun kind op het goede pad te houden. Het lukte school niet om mij te laten begrijpen waarom ze Eliane de toegang tot school hadden ontzegd.

Eliane stroomde haar laatste jaar op praktijkonderwijs uit zonder startkwalificatie. Een startkwalificatie betekent dat je in ieder geval genoeg kennis en vaardigheden hebt om jezelf te kunnen redden op de arbeidsmarkt. Die basis was dus niet goed genoeg bij Eliane. Eliane zelf wilde heel graag naar school om meer bagage te krijgen. Wat ze duidelijk wist was dat ze nog niet genoeg wist om al aan het werk te gaan. Eliane meldde zich zelf aan bij een opleiding. En omdat ze zonder startkwalificatie niet zomaar aan een opleiding kan beginnen moest ze een toelatingstest doen. Uit de toelatingstest kwam naar voren dat haar IQ rond de 70 lag. De kans dat ze met dit IQ een opleiding met succes zou afronden is klein. Een opleiding starten maar niet afronden betekent voor een school een hoger cijfer van drop-outs en minder subsidie. Eliane werd dus niet toegelaten. De mogelijkheid om verder te leren was daarmee ook klaar.

Het lukte Eliane ook niet om te solliciteren. Om ondersteuning te krijgen bij het vinden van passend werk moest Eliane aankloppen bij de gemeente, en daarvoor moest ze eerst een uitkering hebben. Gezien haar vader bij een sloopbedrijf werkte en haar moeder op de sociale werkplaats, was mogelijk het gezinsinkomen ook nog te hoog voor een uitkering voor Eliane. We probeerde het toch, maar ook dat was geen gemakkelijke weg. Het aanvragen van een nieuwe ID-kaart, een bankrekening, een Digidcode, op afspraak komen bij de gemeente, in een groep mensen begrijpen wat er allemaal wordt gezegd, vertellen wat je wel en niet kan, en onthouden wat je allemaal moet doen, het was allemaal erg veel voor Eliane en er ging veel informatie langs haar heen.. Het kostte ons ruim acht maanden om alle stappen van de aanvraag correct te doorlopen. Hier was veel uitleg, veel onderhandelen en veel geduld voor nodig. Maar met succes. Eliane had recht op een kleine uitkering, waarmee ze gelijk in aanmerking kwam voor ondersteuning naar passend werk.

Gelukkig is Eliane toch niet volledig gediskwalificeerd voor deelname aan de maatschappij. Maar we hebben er wel hard voor moeten knokken en het resultaat voldoet toch niet helemaal aan Eliane haar plan. Ze wil zo graag dezelfde kansen krijgen als haar leeftijdsgenootjes en verder leren, meer kunnen en meer begrijpen. Maar juist omdat ze er meer hulp en begrip bij nodig heeft, krijgt ze niet de kans om verder te leren. Dit wordt allemaal voor haar besloten en er is weinig wat ze kan doen om daar zelf keuzes in te maken.

En dan is ze zwanger. Ik vraag aan Eliane wat ze er van vindt. Met een afwachtende stem geeft ze aan dat ze er wel blij mee is. Eliane durft nog niet te blij te reageren, terwijl ze dat eigenlijk wel is. Ik merk aan haar dat ze eigenlijk een oh-wat-dom-van-je-reactie van mij verwacht en reageert dat ook opgelucht als ik zeg “nou meid, dan mag ik je feliciteren”. Tja, of het handig is daar kan je over discussiëren, maar ik begrijp het wel. Ze heeft nu iets waar ze geen toelatingsexamen voor heeft hoeven doen en waar zelf keuzes in kan maken. Er is niemand geweest die kon zeggen: “Jij mag niet zwanger worden”.

vervolg: Eliane 3: De probeerbaby

 

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s