Dit ben ik

Ik ben Jantine Huijssen. Nog net voor de jaren ’80 als vierde gezinslid ben ik geboren in een gezin van vijf kinderen. Een huis vol met zeven mensen met allemaal hun eigen wensen, noden, kunnen, willen, invloeden, wegen en noem maar op. Een weg die ogenschijnlijk al goed geplaveid was door mijn oudere zussen en broer. Maar gelijk al een weg die ik niet klakkeloos overnam. Ik was vast besloten om niets direct over te nemen zonder eerst zelf (soms heel uitgebreid) mijn neus te stoten.

En gelukkig kreeg ik de kans om mijn neus te stoten en hierdoor op mijn eigen manier te ontwikkelen.

Tot op de dag van vandaag ben ik dankbaar dat ik die ruimte heb gekregen (en soms genomen). Ik werd serieus genomen, ik werd gehoord als ik dat wilde. En, als ik dat toe liet, was er altijd wel iemand die met mij meeliep.

Ik mocht meedoen! En dat mag ik nog steeds.

Ik heb altijd graag een bijdrage willen leveren om te zorgen dat zoveel mogelijk mensen mee mogen doen met wie je bent, met wat je wil, met wat je nodig hebt en bovenal met wat je zelf kunt bijdragen. Van deze wens heb ik mijn werk kunnen maken maken. Ik werk nu als cliëntondersteuner met mensen met een beperking.

Ik krijg niet altijd de ruimte van mensen om met hun mee te mogen doen, en dat hoeft dan ook niet. Een ieder zijn eigen weg. Maar de energie en de kracht die ik krijg als ik wel mee mag doen om iemand weer als persoon mee te laten tellen is enorm.

Inmiddels heb ik ook mijn eigen gezin. Samen met mijn partner heb ik een dochter van zeven, een zoon van zes en een zoon van vier. Drie nieuwe individuen met nog een heel leven voor zich, en ik mag daar deel van uit maken. Ik mag ze een podium bieden om ook mee te mogen doen.

In deze blog hoop ik je vanuit mijn werk mee te nemen in het belang van mee doen.